اگرچه مدارس همیشه برنامههای اضطراری در دست داشتهاند، اما تغییر ماهیت تهدیدات مطرح شده برای مدارس در سالهای اخیر واقعیتی تلخ و غمانگیز است که نیاز به امنیت بیشتر مدارس را به وضوح نشان میدهد. اما برای بسیاری از تصمیمگیرندگان در حوزه آموزش، مشخص نیست که چگونه باید این کار را انجام دهند. و به دلایل خوبی.
محیطهای K-12 معمولاً پیچیده هستند. آنها شامل اعضای هیئت علمی، کارکنان، دانشآموزان در سطوح مختلف و بازدیدکنندگان میباشند. در حالی که تیمهای امنیتی باید راهی برای تقویت مدارس در برابر تهدیدات نوظهور و در حال تحول پیدا کنند، آنها همچنین باید محیطهایی باز و غیرخصمانه را حفظ کنند که یادگیری و توسعه را تسهیل کند. به همین منظور، بسیاری از مناطق آموزشی به دنبال رویکردی جامعتر هستند که هماهنگی بیشتری بین افراد و بخشها داشته باشد. خوشبختانه، پیشرفتهای فناوری و همچنین درک بهتر از نحوه بهرهبرداری بهینه از آنها به عنوان ضربکنندههای نیرو در کمک به مدارس برای ارائه راهحلهای امنیتی مؤثرتر و کارآمدتر در محیطهای K-12 عمل میکند.
مدارس – مشابه اما متفاوت
در حالی که هر منطقه یا مدرسه نمیتواند یا حتی نباید در همان الگوی امنیتی کار کند، استراتژیهای مشترکی وجود دارد که متخصصان امنیت K-12 میتوانند به آنها مراجعه کنند تا ریسک را کاهش دهند. اصول اساسی که باید به این استراتژیها اعمال شود عبارتند از:
- پیشگیری
- کاهش
- آمادگی و پاسخ
- بازیابی
بنابراین، اقدامات برنامهریزی باید شامل رویکردی لایهای به راهحلهای کنترل دسترسی پیادهسازی شده باشد، علاوه بر ارتقاء و یکپارچهسازی راهحلهای مدرن و پیچیدهتر. اغلب، استانداردهای منطقهای میتوانند برای بهتر پاسخ دادن به چالشهای امنیتی که مدارس با آن مواجه هستند، اتخاذ شوند و واضح است که بهرهبرداری از زیرساختهای بهروز که شامل معماری باز و یکپارچهسازی سیستمها است، راهی مطمئن برای تأمین امنیت مکانهای مختلف در سراسر محوطهها میباشد.
یک سیستم امنیتی یکپارچه باید تمام محوطه فیزیکی و تمام نامگذاریهای جداگانه درون آن، مانند پارکینگها، نمای خارجی ساختمان، ورودیها، کلاسها و تمام فضاهای داخلی دیگر را در بر گیرد. هر منطقه باید به همراه شرکای حرفهای یکپارچهسازی سیستمهای خود، ریسکهای خاص خود را ارزیابی کند و همچنین آنچه که بودجههای آنها اجازه میدهد تا بهترین راهحلهای منحصر به فرد برای آنها را پیدا کند.
از آنجا که مدارس در آموزش تخصص دارند، آنها نیاز به یک شریک یکپارچهساز دارند که در امنیت تخصص داشته باشد. مسئولیت بر عهده یکپارچهسازها است تا فرآیندها، پروتکلها و رویههایی را تعریف کنند که بهترین حمایت را از محیط خاص K-12 فراهم کند.
راهنماییهای امنیتی باید جامع، دارای وسعت و عمق باشد و به طور مؤثر ارتباط برقرار کند تا درک تصمیمگیرندگان منطقهای را در مورد اینکه چرا راهحلهای مشخص شده باید پذیرفته شوند، تسهیل کند.
برای بسیاری از مناطق، سیاستهای تعریف شده شامل برنامههای پاسخ به اضطرار و برنامههای ارزیابی تهدید، همچنین کنترل دسترسی فیزیکی میشود. سیاستهای قوی متمرکز بر آمادگی و پیشگیری اطمینان میدهد که مردم بدانند در مواقع اضطراری چه کاری انجام دهند.
فناوریهای مدرن در مدارس نمرات بالایی کسب میکنند
خوشبختانه، راهحلهای فناوری مدرن امکان پیادهسازی سطح بالایی از امنیت را برای همه چیز از مدیریت بازدیدکنندگان تا کنترلهای دسترسی داخلی و پلتفرمهای کنترلکننده مدرن فراهم میکند، در حالی که همچنان دسترسی و باز بودن که به شدت در یک محیط K-12 مورد نیاز است را تسهیل میکند.
مدیریت بازدیدکنندگان
برای اطمینان از اینکه یک خطر امنیتی بالقوه قبل از ورود یک متخلف به ساختمان خنثی شود، راهحلهای مدیریت بازدیدکنندگان باید بهطور واقعی در درب ورودی قرار داده شوند. یک سیستم مدیریت بازدیدکنندگان که در یک ورودی جداگانه قبل از ورود به خود مدرسه مستقر شده است، به مدارس این امکان را میدهد که بر همه کسانی که وارد ساختمانهایشان میشوند نظارت کنند و از همه بازدیدکنندگان بخواهند که با دفتر جلویی چکاین کنند، هویت خود را تأیید کنند، نشان بازدیدکننده بپوشند یا یک کد QR پیشمجوز داشته باشند و هنگام خروج در دفتر جلویی چکاوت کنند. یک سیستم مدیریت بازدیدکنندگان همچنین میتواند یک لیست نظارتی نگه دارد و ورود به هر کسی که در آن لیست است را علامتگذاری کند.
کنترلهای دسترسی داخلی
بیشتر مدارس ترجیح میدهند که دانشآموزان در درب کارت شناسایی خود را نشان ندهند، اما ریدرهای کارت و قفلهای الکترونیکی در ورودیهای خارجی مکانیزمهای کنترلی مهمی برای معلمان، مدیران و کارکنان هستند. هویت مبتنی بر اعتبار به تنظیم دسترسی بعد از ساعات کاری کمک میکند و میتواند بار امنیتی را در طول روز کاهش دهد زیرا پرسنل مجاز وارد و خارج از ساختمانهای دانشگاه میشوند. کنترلهای دسترسی الکترونیکی داخلی نیز برای برخی مدارس به شدت مهم هستند، با بسیاری از آنها که تصمیم به نصب ریدرهای کنترل دسترسی بر روی هر در کلاس دارند. در صورت وقوع قفلگذاری، پناهگیری در محل یا دستور تخلیه (که هر کدام پاسخ متفاوتی را ایجاب میکند)، نرمافزار تخصصی رفتار آن دستگاهها را هدایت میکند. برخی مدارس همچنین به سمت اعتبارسنجی موبایل برای راحتی بیشتر برای اعضای هیئت علمی، فروشندگان و بازدیدکنندگان حرکت میکنند، در حالی که بار مدیریت را برای کارکنان امنیتی کاهش میدهند. اعتبارنامهها میتوانند بهطور آنی از طریق هوا تأمین یا لغو شوند، که نیاز به مراجعه حضوری به دفتر مدرسه را از بین میبرد.
پلتفرمهایی برای ساخت
پلتفرمهای کنترلکننده یک پایه فناوری را ارائه میدهند که بر روی آن میتوان یک زیرساخت قوی کنترل دسترسی K-12 ساخت. یک پلتفرم باز قابل اعتماد و مقیاسپذیر به ایجاد زنجیرهای از اعتماد کمک میکند، با رمزگذاری و سایر کنترلهای کلیدی که از میزبان تا دستگاه نهایی ادامه مییابد.
قویتر و ایمنتر به جلو
درسهای سختی که از حوادثی که در آنها تدابیر امنیتی ناکافی در دانشگاه وجود داشته است، آموختهایم به ما همه یاد داده است که وقتی صحبت از حفاظت از کودکان کشورمان میشود، هیچ راهحل امنیتی برای مدرسه خیلی خنک نیست. نواحی مختلف در سراسر کشور به دنبال مدیریت فعالتر زیرساختهای امنیتی خود هستند. آنها در حال پیادهسازی سیاستها و رویههای واضحی هستند که توسط راهحلهای معتبر کنترل دسترسی فیزیکی پشتیبانی میشود تا ایمنی دانشآموزان و کارکنان را افزایش دهند.
فناوری به آنها این امکان را میدهد که دسترسی بازدیدکنندگان را بهتر مدیریت کرده و فضاهای داخلی را در صورت بروز اضطراری ایمن کنند. یک پایه محکم و زیرساخت لایهای که به چندین حریم میپردازد، به دانشگاههای K-12 این امکان را میدهد که امنیت خود را افزایش دهند در حالی که به نیازهای جامعه پاسخگو باقی میمانند. درگیر کردن ذینفعان در این فرآیند و آموزش آنها در مورد چگونگی و چرایی مدرنیزاسیون به تضمین این کمک خواهد کرد که معلمان، کارکنان، دانشآموزان و والدین دقیقاً درک کنند که چه تدابیر امنیتی در حال اتخاذ است و چگونه با بهترین شیوههای صنعتی همراستا است.
میخواهید بیشتر بدانید؟ نسخه خود را از کتاب الکترونیکی چگونه K-12 میتواند امنیت را تقویت کرده و مدارس ایمنتری را فراهم کند دانلود کنید.