ایجاد اعتماد در سفرهای هوایی مسافران — ساخت زنجیره اعتمادی برای تأیید هویت

فن‌آوری‌های تأیید هویت در حال تبدیل سفر مسافران به یک تجربه امن و یکپارچه هستند و در عین حال کارایی فرودگاه را نیز افزایش می‌دهند. این نیازمند بهترین فناوری‌های شناسایی چهره و اعتبارسنجی مدارک است که با هم کار می‌کنند تا اعتماد را برقرار کرده و آن را به تمام نقاط تماس سفر منتقل کنند، از رزرو سفر تا رسیدن به مقصد. این فرآیند پیچیده است و نیاز به فناوری‌های تخصصی دارد که به طور هماهنگ کار کنند، اما همه آنها در خدمت یک فلسفه اصلی پیاده‌سازی شده‌اند: زنجیره اعتماد پایدار.

زنجیره‌های اعتماد و لنگرهای اعتماد در سفر هوایی

در سفر هوایی، مفهوم زنجیره اعتماد را می‌توان به بهترین شکل از طریق سفر مسافر تصور کرد. هنگامی که یک مسافر از رزرو تا امنیت، سوار شدن و رسیدن پیش می‌رود، به طور مداوم هویت خود را تأیید می‌کند — اثبات می‌کند که همان کسی است که ادعا می‌کند، قبل از اینکه اجازه ادامه به نقطه تماس بعدی را پیدا کند. تمام این تراکنش‌های تأیید هویت به هم مرتبط هستند و اطمینان می‌دهند که شخصی که سفر را آغاز کرده، همان کسی است که آن را به پایان می‌رساند.

به طور سنتی، ذینفعان صنعت هوانوردی به این نیاز برای زنجیره اعتماد با پیاده‌سازی چک‌های هویتی پر زحمت و با اصطکاک بالا در هر نقطه تماس پاسخ داده‌اند، و از مسافران خواسته‌اند تا مدارک شناسایی عکس‌دار و بلیط سوار شدن را به یک نماینده برای تأیید هویت دستی ارائه دهند. اما بخش زیادی از آن اصطکاک و فرآیند دستی پر زحمت می‌تواند با یک لنگر اعتماد اجتناب شود: یک توکن هویت قوی که در اولین نقطه تماس مسافر ایجاد می‌شود و می‌تواند در هر تأیید بعدی مورد ارجاع قرار گیرد.

لنگر اعتماد چیست؟

دو مؤلفه برای یک لنگر اعتماد وجود دارد که به آن اجازه می‌دهد به درستی ارجاع داده شود و یکپارچگی در زنجیره اعتماد را حفظ کند: داده‌های بیوگرافی و بیومتریک.

• داده‌های بیوگرافی در تجربه سفر با مدارک شناسایی صادر شده توسط دولت مانند پاسپورت‌ها نمایان می‌شود. اینها مدارکی هستند که می‌توانند برای تعیین اینکه آیا دارنده مجاز به پرواز است، ارزیابی شوند.
• داده‌های بیومتریک برای پیوند دادن بدن فیزیکی مسافر به داده‌های بیوگرافی آنها استفاده می‌شود. در سفر هوایی، رایج‌ترین داده بیومتریک مورد استفاده شناسایی چهره است.

یک نقطه اعتماد با اسکن صورت یک مسافر ایجاد می‌شود، که با شناسه دولتی آن‌ها مطابقت داده شده و این دو به یک اعتبار دیجیتال رمزگذاری شده و با اعتماد بالا متصل می‌شوند. پس از اتمام این فرآیند، هر تأیید هویت بعدی می‌تواند با یک اسکن ساده صورت انجام شود. زیرا داده‌های حساس از طریق بیومتریک‌ها متصل شده‌اند — و به دلیل اینکه داده‌های بیومتریک برای هر انسان منحصر به فرد است — داده‌های بیوگرافی تنها در زمان ثبت‌نام اولیه باید بررسی شوند.

برای مثال، زمانی که یک مسافر که با یک نقطه اعتماد ثبت‌نام کرده است، سوار هواپیما می‌شود، آن‌ها به سادگی به یک دوربین شناسایی چهره نگاه می‌کنند تا یک اسکن سریع صورت انجام دهند. آن اسکن صورت با نقطه اعتماد شخص مطابقت داده می‌شود تا هویت مسافر تأیید شود. این اطمینان به اندازه یک بررسی شناسه سنتی قابل اعتماد است، اما بسیار راحت‌تر و بدون درز است. مسافر دیگر نیازی به ارائه بلیط سوار شدن همراه با یک مدرک شناسایی در دروازه سوار شدن ندارد. این فرآیند بسیار سریع و بدون اصطکاک است در حالی که بالاترین سطوح امنیت و اطمینان هویتی را حفظ می‌کند.

اعتماد و حریم خصوصی

نقاط اعتماد داده‌های حساسی هستند و باید به طور مناسب با آن‌ها رفتار شود، نه تنها برای حفاظت از مسافران، بلکه همچنین برای رعایت قوانین حریم خصوصی بیومتریک که به طور فزاینده‌ای سختگیرانه‌تر می‌شوند، مانند قانون حریم خصوصی اطلاعات بیومتریک ایلینوی (BIPA)، که می‌تواند مجازات‌های مالی جدی برای ذینفعان هواپیمایی به همراه داشته باشد.

داده‌های نقطه اعتماد باید به صورت امن نگهداری شوند، با شفافیت ارجاع داده شوند و زمانی که دیگر مورد نیاز نیستند، حذف شوند. باید به مسافران اطلاع‌رسانی واضحی ارائه شود هر بار که اطلاعات بیومتریک آن‌ها جمع‌آوری و مطابقت داده می‌شود، و به آن‌ها گفته شود که چرا و چگونه صورت آن‌ها اسکن می‌شود.

در حالی که پیاده‌سازی آن‌ها نیاز به یک رویکرد حریم خصوصی با طراحی دقیق دارد، استفاده از نقاط اعتماد به طور قابل توجهی حریم خصوصی شخصی مسافران را افزایش می‌دهد، که دیگر نیازی به نشان دادن شناسه عکس و بلیط سوار شدن (که شامل برنامه سفر و داده‌های بیوگرافی آن‌ها است) برای تأیید هویت در نقاط تماس ندارند. یک اسکن صورت تنها زمانی حریم خصوصی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که بتوان آن را به اطلاعات شخصی مرتبط کرد، و در یک سناریوی زنجیره اعتماد متصل، آن داده‌های حساس محافظت شده و دور از چشم‌های کنجکاو است.

اهمیت فناوری در یک نقطه اعتماد

یک زنجیره اعتماد قابل اجرا برای سفر هوایی باید توسط الگوریتم‌های بیومتریک که در برابر تعصب آزمایش شده‌اند و دوربین‌های شناسایی چهره که می‌توانند به طور دقیق مسافران را در شرایط نوری مختلف سریعاً ضبط و مطابقت دهند، پشتیبانی شود و از تلاش‌های تقلبی در موارد استفاده بدون نظارت جلوگیری کند.

اکوسیستم هویت سفر هوایی پیچیده است و می‌تواند چالش‌های منابعی برای خطوط هوایی و فرودگاه‌ها که به دنبال پیاده‌سازی چنین فناوری هستند، ایجاد کند. در چهارمین و آخرین وبلاگ این سری، ما به بررسی بیشتر فناوری‌هایی خواهیم پرداخت که می‌توانند تجربه سفر بدون اصطکاک را ممکن سازند، همچنین یک رویکرد نوآورانه و آگاه به منابع برای پیاده‌سازی.

بیشتر درباره سفر مسافران و اینکه چگونه تأیید هویت تجربه سفر را امروز متحول خواهد کرد، بیاموزید. آخرین کتاب الکترونیکی HID را دانلود کنید: ارتقاء سفر مسافر با بیومتریک و تأیید هویت.

آیا به یادگیری بیشتر درباره تأیید هویت و آینده سفرهای هوایی علاقه‌مند هستید؟ حتماً سایر وبلاگ‌های این سری را بخوانید:

تصور سفر ارتقاء یافته مسافر سفر هوایی بدون درز را که توسط فناوری‌های تأیید هویت امکان‌پذیر شده، تجسم می‌کند.

تجربه سفر خراب است — بیومتریک و تأیید هویت می‌توانند روز را نجات دهند نشان می‌دهد که چگونه چالش‌های مهمی که تجربه مسافران سفر هوایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، می‌تواند توسط بیومتریک و شناسه دیجیتال حل شود.