یک تهدید قدیمی وارد عصر جدید جرمهای مالی میشود
بدافزار، یا نرمافزار مخرب، یک اصطلاح کلی برای هر برنامهای است که برای آسیب رساندن به کامپیوترها، سرورها، شبکهها یا دستگاههای موبایل طراحی شده است. در حالی که این فناوری برای دههها وجود داشته است — که ابتدا در دیسکهای فلاپی آلوده در دهه ۱۹۸۰ که هدف آن کاربران Apple و PC بود، در گردش بود — عواقب بیضرر آن به هیچ وجه در طول زمان کاهش نیافته است. در واقع، کاملاً برعکس است.
تکنیکهای بدافزار و وکتورهای حمله به شدت تکامل یافتهاند و سازمانها را در سرتاسر جهان با خسارتهای مالی و شهرتی تحت فشار قرار دادهاند. این موضوع بهویژه برای بانکها و مؤسسات مالی واقعی است — جایی که دادهها و پولهای ارزشمند پاداش بالایی برای هکرها به ارمغان میآورند.
اهداف حملات بدافزاری مدرن بسیار متفاوت از زمانی است که همه چیز آغاز شد. اولین ویروس کامپیوتری، که یک شعر را بر روی ماشینهای آلوده به نمایش گذاشت، در مقایسه با وسعت حملاتی که امروز میبینیم، که بدافزار میتواند رمز عبور یکبار مصرف (OTP) استفاده شده در حفاظتهای احراز هویت دو مرحلهای (2FA) را قطع کند و حتی قفل صفحه گوشی موبایل را فعال کند تا عملیات خود را پنهان کند، خندهدار به نظر میرسد.
بیایید نگاهی دقیقتر به بانکداری موبایل بیندازیم و اینکه چگونه بدافزار موبایل بهویژه صنعت خدمات مالی را تهدید میکند.
بدافزار موبایل: اندازهگیری تهدید
برای بسیاری، تلفنهای همراه ما عملاً یک گسترش از خود ما هستند. بنابراین جای تعجب نیست که پذیرش بانکداری موبایل به شدت در حال افزایش است و اینکه مجرمان سایبری همچنان به دنبال پول هستند. ۴۶٪ از شرکتها در ۲۴ ماه گذشته تقلب را تجربه کردهاند، که پیشبینی میکند هزینههای جرایم سایبری تا سال ۲۰۲۵ به ۱۰.۵ تریلیون دلار در سطح جهانی برسد. اما بدافزار موبایل چگونه دقیقاً دستگاههای جدید را آلوده میکند؟
این معمولاً با فیشینگ آغاز میشود: قربانیان به دانلود یک برنامه مخرب که در بسیاری از موارد به عنوان نرمافزار آنتیویروس واقعی ظاهر میشود، فریب داده میشوند. پس از اینکه بدافزار اطلاعات ورود به حساب بانکی و OTP قربانی را دزدید، به مجرمان سایبری گزارش میدهد، که خود را به جای آنها جا زده و حسابهای آنها را خالی میکنند.
بدافزارهای موبایل به طور مداوم در حال تکامل هستند و بسیاری از قابلیتهای جدید آنها نگرانکننده است. علاوه بر سرقت دادههای ورود مالی قربانیان، آنها همچنین میتوانند برنامهها را حذف کنند، اعلانها را مسدود کنند و از حذف جلوگیری کنند. انواع دیگر بدافزارها میتوانند مجوزهای سوپرکاربر را به دست آورند که به آنها اجازه میدهد کنترل کامل دستگاه را در دست بگیرند. برخی حتی به صورت پیشفرض نصب شدهاند روی تلفنهای همراه ارزانقیمت.
با رشد پیچیدگی بدافزارهای موبایل، تهدیدی که آنها ایجاد میکنند نیز افزایش یافته است. مجموع خسارات ناشی از جرایم اینترنتی از 1 میلیارد به 6.9 میلیارد دلار بین سالهای 2015 و 2021 افزایش یافته است.
یک دیدگاه آفریقایی
برخی مناطق، مانند آفریقا، با چالشهای خاصی در زمینه امنیت سایبری و کلاهبرداری بانکی مواجه هستند. تنها 29 از 54 کشور آفریقایی که در شاخص جهانی امنیت سایبری (2021) ارزیابی شدهاند، قوانین امنیت سایبری را معرفی کردهاند، در حالی که 90% از کسبوکارها در این قاره بدون پروتکلهای لازم فعالیت میکنند.
اگرچه تلاشهایی برای آموزش و افزایش آگاهی در مورد حفاظت از کلاهبرداری بانکی انجام میشود، مانند بانک مرکزی کنیا، اما رونق فعالیتهای اقتصادی و رشد بیسابقه در پرداختهای الکترونیکی، آن را برای هکرها جذابتر کرده است. و وقتی صحبت از بانکداری موبایل به طور خاص میشود، کشورهایی مانند آفریقای جنوبی شاهد افزایش 100% در کلاهبرداری برنامههای بانکداری موبایل بودهاند — با 577 حمله بدافزاری در هر ساعت. واضح است که بانکها باید تلاشهای امنیتی خود را افزایش دهند و از راهحلها برای حفاظت از مشتریان و شهرت خود استفاده کنند.
مبارزه با بدافزار در مؤسسات مالی: اینگونه عمل کنید
پیشگیری از بدافزار در بانکداری موبایل نیاز به اقدام مشترک از سوی کاربران نهایی بانکداری دیجیتال دارد — که باید همیشه در مورد لینکها و برنامههای مشکوک هوشیار باشند — و بانکها، که مسئولیت دارند پیشرفتهترین تدابیر امنیتی را به مشتریان خود ارائه دهند.
تأیید هویت با ترکیب محدودی از عواملی مانند رمزهای عبور، OTPها و بررسیهای آدرس IP دیگر کافی نیست تا حسابهای بانکی دیجیتال را محافظت کند.
در عوض، مؤسسات باید راهحلهای تقلب مانند راهحل مدیریت ریسک (RMS) شرکت HID را که مجموعه وسیعی از موارد استفاده را حل میکند که در آن یک تلفن همراه ممکن است در معرض تقلب بانکی قرار گیرد، در نظر بگیرند. بیایید نگاهی به چند مثال بیندازیم.
سناریو 1: یک کلاهبردار در حین استفاده از تلفن همراه، رفتارهای متفاوتی نسبت به کاربر قانونی نشان میدهد.
چگونه HID RMS واکنش نشان میدهد: RMS الگوهای رفتاری را بررسی میکند، مانند نحوه تعامل کاربر با دستگاه (یعنی چگونه وبسایتها را مرور میکند، چگونه بر روی تلفن ضربه میزند، چگونه دستگاه را نگه میدارد) تا رفتار مشکوک را شناسایی کرده و از تکمیل تراکنشها توسط کلاهبرداران جلوگیری کند.
سناریو 2: یک کلاهبردار یک اپلیکیشن مشکوک و تقلبی را که اطلاعات موقعیت را جعل میکند، مانند GPS یا VPN، بر روی همان تلفن همراه نصب میکند.
چگونه HID RMS واکنش نشان میدهد: RMS تمام اپلیکیشنهای نصب شده را تحلیل میکند تا هشهای آنها را بررسی کرده و مجوزها و IP آنها را مشاهده کند. به عنوان یک “آنتیویروس سمت سرور”، به طور فعال به دنبال نشانههای حمله میگردد تا از تقلب جلوگیری کند.
سناریو 3: یک درخواست بانکی از یک IP مشکوک یا یک مرکز داده ناشناس و غیرساختاری ارسال میشود.
چگونه HID RMS واکنش نشان میدهد: RMS IP یک دستگاه را تحلیل کرده و آن را با یک پایگاه داده مقایسه میکند و زمینه ناشناسسازی و ریسک آن را برای تقلب آشکار میسازد.
سناریو 4: به نظر میرسد دستگاه موبایل مورد استفاده برای بانکداری آنلاین دارای یک اپلیکیشن مخرب نصب شده است.
چگونه HID RMS واکنش نشان میدهد: RMS یک مجموعه داده پیچیده از هر اپلیکیشن نصب شده استخراج کرده و به دنبال نشانههای حمله، مانند هک SMS، سوءاستفاده از دسترسی و موارد دیگر میگردد.
این مثالها تنها شروعی برای نشان دادن پتانسیل یک راهحل مؤثر مدیریت ریسک است، راهحلی که برای حفاظت از مشتریان شما از همه زوایا کار میکند — حتی اگر کلاهبرداران از مرحله ورود و 2FA عبور کنند. راهحلهایی مانند راهحل مدیریت ریسک HID میتوانند به افزایش امنیت و برآورده کردن الزامات قانونی کمک کنند بدون اینکه بر تجربه مشتری تأثیر منفی بگذارند.
برای یادگیری بیشتر در مورد تشخیص تقلب نسل بعدی مبتنی بر پروفایلسازی عمیق رفتاری و یادگیری ماشین، کتاب الکترونیکی را بخوانید، راهنمای نهایی سیستمهای مدیریت ریسک. یا به مرکز پیشگیری از تقلب HID مراجعه کنید.
سباستین یک کارشناس ارشد امنیت با تجربه گسترده در زمینههای IT است که در حوزه مدیریت هویت و دسترسی (IAM) و مدیریت هویت و دسترسی مصرفکننده (CIAM) تخصص دارد. به عنوان یک مشاور ارشد پیشفروش در HID Global، او رهبری بسیاری از پروژههای بزرگ امنیتی را بر عهده داشته و به مشتریان سازمانی، خدمات مالی و دولتی کمک کرده است تا نیازهای امنیتی و انطباق خود را برآورده کنند.