در سازمانهای چندمکانی و سریعالسیر امروزی، مدیریت اینکه چه کسی به کجا میرود — و چرا — دیگر فقط یک مسئله تسهیلاتی نیست. این یک ضرورت استراتژیک است. سیستمهای دسترسی غیرمتصل، تأییدهای دستی و سیاستهای نامتعارف نه تنها کارها را کند میکنند — بلکه خطر واقعی را نیز به همراه دارند.
در قسمت دوم سری پادکست PIAM ما، متیو لوئیس و دان کمپبل از HID به بررسی این موضوع میپردازند که چگونه سازمانها میتوانند از کنترل دسترسی تکهتکه شده فراتر رفته و به یک مدل یکپارچه و مبتنی بر سیاست که مقیاسپذیر است، حرکت کنند. این وبلاگ به گفتگو عمیقتری میپردازد و نشان میدهد که چگونه حاکمیت دسترسی متمرکز نه تنها کارایی عملیاتی را بهبود میبخشد بلکه انطباق و آمادگی برای حسابرسی را نیز تقویت میکند.
اگر سازمان شما با ناهماهنگیهای دسترسی، شکافهای انطباق یا پیچیدگی مدیریت چندین سیستم دست و پنجه نرم میکند، این بینش همان چیزی است که منتظرش بودید.
به پادکست گوش دهید >>
اگر به تصاویر علاقه دارید، اینفوگرافیک ما را مشاهده کنید >>
برای اطلاعات بیشتر در مورد راهحلهای PIAM HID، اینجا کلیک کنید >>
درک چالش
به عنوان یک مبنا، در حالی که حاکمیت هویت اطمینان حاصل میکند که هر فرد به طور دقیق در چندین دسترسی فیزیکی، منابع انسانی، فناوری اطلاعات و سایر سیستمها تعریف شده است، مدیریت دسترسی فیزیکی تعیین میکند که آن فرد مجاز است به کجا برود و تحت چه شرایطی.
دان تأکید میکند که چالشهای دسترسی فیزیکی امروزی فقط مربوط به مدیریت چندین سیستم کنترل دسترسی نیست، بلکه همچنین به ثبت فرآیند تصمیمگیری پشت تأییدهای دسترسی مربوط میشود. “این درباره درک اینکه چه کسی به دسترسی نیاز دارد، کجا، به چه دلیلی و چه کسی درخواست را تأیید کرده است، است,” او توضیح میدهد.
درک فرآیند تصمیمگیری زمانی بهویژه مهم میشود که سازمانها قوانین دسترسی را بهطور نامتعارف در میان تسهیلات اعمال کرده و/یا در چندین تسهیلات و جغرافیا که از فناوریها، راهحلها، سیستمها و سیاستهای کنترل دسترسی فیزیکی متفاوتی استفاده میکنند، فعالیت میکنند.
دان اشاره میکند که این مسئله فراتر از چالش ذاتی کارایی مدیریت دسترسی در دهها سایت، اگر نه بیشتر، است. فرآیندهای دستی میتوانند در هر مرحله خطاهایی را معرفی کنند: اشتباهات املایی، انتسابهای نقش قدیمی و لغو دسترسیهای ناقص. و، همانطور که دادههای هویتی بین سیستمهای منابع انسانی، فناوری اطلاعات و تسهیلات به اشتراک گذاشته میشود، خطاها شروع به انباشته شدن میکنند. “در محیطهای پیچیده,” او میگوید, “سؤال این نیست که چند هویت شامل خطا هستند، بلکه این است که چند خطا در هر هویت وجود دارد.”
این ناهماهنگیها نه تنها بار اداری را افزایش میدهند، بلکه خطر عملیاتی نیز ایجاد میکنند، بهویژه زمانی که دسترسی پس از تغییر نقش یا استخدام لغو نشود.
دسترسی مبتنی بر گردش کار مبتنی بر سیاست
برای مقابله با این چالشها، دان پیشنهاد میکند که ابتدا یک موتور سیاست پیادهسازی شود که تصمیمات دسترسی را از طریق گردش کار از پیش تعریف شده خودکار کند. “سیاستها تعیین میکنند که چه کسی مالک هر منطقه است، مراحل تأیید مورد نیاز و هر پیشنیاز دیگری که باید قبل از اعطای دسترسی برآورده شود.”
این پیشنیازها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- دسترسی مبتنی بر نقش بر اساس عملکرد شغلی یا صلاحیت
- تکمیل آموزشهای ایمنی یا انطباق
- مدرک بیمه یا گواهینامهها
- تأیید دپارتمانی یا مدیریتی
با اجرای این شرایط از طریق منطق سیستم به جای بررسیهای دستی، سازمانها میتوانند احتمال دور زدن سیاست یا اعطای ناخواسته دسترسی نامناسب را از بین ببرند. این موضوع بهویژه در مدیریت دسترسی در مقیاس بزرگ و زمانی که هویتهای داخلی و خارجی مختلفی درگیر هستند، مفید است.
متیو اضافه میکند که این نوع کنترل دسترسی مبتنی بر قوانین و کدگذاری شده به سازمانها اجازه میدهد تا عملیات را در تمام مکانها استاندارد کنند، صرف نظر از سختافزار و سیستمهای دسترسی فیزیکی موجود.
حرکت فراتر از دسترسی: انطباق و آمادگی برای حسابرسی
علاوه بر کارایی عملیاتی، حاکمیت متمرکز دسترسی از انطباق با سیاستهای داخلی و استانداردهای نظارتی خارجی پشتیبانی میکند. استفاده از راهحل PIAM به سازمانها این امکان را میدهد که به چرخه کامل تصمیمات دسترسی، از جمله اینکه چه کسی درخواست دسترسی کرده، چه زمانی اعطا شده، توسط چه کسی و تحت چه شرایط و معیارهایی، دید داشته باشند.
این سطح از شفافیت بهویژه مهم است زیرا انتظارات انطباق بهطور مداوم بر اساس مقررات دینامیک حریم خصوصی و حفاظت از دادهها، الزامات حاکمیت داخلی، توافقنامههای تأمینکننده و عوامل دیگر در حال تکامل است.
دان توضیح میدهد، “مدیریت دسترسی قبلاً عمدتاً ایستا بود، اما قوانین بهطور مکرر در حال تغییر هستند و همچنین نوع دادههایی که باید قبل از اعطای دسترسی جمعآوری کنیم.”
علاوه بر این، انعطافپذیری در مدیریت دسترسی در صنایعی که دسترسی تحت تأثیر الزامات بهداشتی، ایمنی یا امنیتی متغیر قرار دارد، حیاتی میشود. سیستمهای PIAM که به مدیران اجازه میدهند سیاستها را به سرعت و بدون نیاز به پیکربندی گسترده بهروزرسانی کنند، به سازمانها این امکان را میدهند که تحت این شرایط دینامیک، انطباق و امنیت خود را حفظ کنند.
بستن حلقه
مهم است که به یاد داشته باشیم که با خاصتر شدن، حساستر شدن به زمان و مبتنی بر انطباق دسترسی، مدیریت دسترسی به یک لایه استراتژیک از امنیت سازمانی تبدیل شده است و نه یک عملکرد پسزمینه.
این نیاز به یک رویکرد ساختاریافته و مقیاسپذیر برای محافظت از سازمانها در برابر آسیبپذیریهای امنیتی ناشی از پیکربندیهای نادرست، شکستهای حسابرسی و شکافهای انطباق دارد. با متمرکز کردن تأییدیهها، خودکارسازی جریانهای کاری و اجرای سیاستها در مقیاس، راهحلهای PIAM کارایی عملیاتی، صحت دادهها و انعطافپذیری مورد نیاز در چشمانداز امنیت و انطباق امروز را ارائه میدهند. برای دریافت اطلاعات عمیقتر به عنوان مرحله بعدی، کتاب الکترونیکی ما را دانلود کنید — محافظت از آینده با PIAM.
دانش خود را گسترش دهید
بیشتر درباره مدیریت هویت فیزیکی و دسترسی بیاموزید >>
کشف کنید که چگونه PIAM از سازمانها از شرکتهای فناوری پیشرفته و بیمارستانها تا فرودگاهها و حمل و نقل >>
مشترک شوید و بهروز بمانید
برای دریافت آخرین اطلاعات در مورد مدیریت هویت، انطباق امنیتی و بیشتر به پادکست ما مشترک شوید >>